Fox.gr - Imagine Everything.. Your Portal in Greece..

Το πρόγραμμα περιήγησης που διαθέτετε δεν υποστηρίζει ενσωματωμένα πλαίσια ή αυτήν τη στιγμή είναι ρυθμισμένο έτσι ώστε να μην εμφανίζει ενσωματωμένα πλαίσια.

Home

Τηλ.+30.211.212.5026

Home

Travel

Video

Web Tv

Radios

Θυμηθείτε:

Κάντε μας αρχική σελίδα

Προσθήκη στ'αγαπημένα

Στείλτε αυτή τη σελίδα

R - Blogs

Πάμε βουνό;

Όπου βρείτε πού έφτασε η χάρη μου!
Ασπρο-κόκκινος Μάρτης
Χθες πήρα μια κάρτα από μια φίλη μου Ρουμάνα. Επειδή δεν έχω γενέθλια αυτή την εποχή, ούτε γιορτή, σκέφτηκα ότι μάλλον ήταν πρόωρη πασχαλιάτικη. Όταν την άνοιξα όμως βρήκα μέσα αυτό:

Πρόκειται για ρουμάνικο Mărţişor ή αλλιώς Μαρτάκι, ένα είδος φυλλακτού που συμβολίζει την έναρξη της άνοιξης. Οι Ρουμάνοι λένε ότι αν το φορέσεις τις πρώτες 12 μέρες του μήνα, θα έχεις υγεία και ευημερία για όλο το χρόνο.

Βλέπετε ο συνδιασμός κόκκινης και άσπρης κλωστής δεν είναι μόνο ελληνικό έθιμο. Υπάρχει και στην παράδοση της Ρουμανίας, αλλά και της Βουλγαρίας, όπου οι πλεγμένες κλωστές λέγονται μαρτενίτσες και φοριούνται σαν βραχιόλια ή καρφιτσωμένες στα ρούχα σε σχήμα φιόγγου ή χρησιμοποιούνται σαν διακοσμητικά στα σπίτια και στους κήπους.

Καλό μήνα λοιπόν και επισήμως! Ας ελπίσουμε ο Μάρτης να μην είναι γδάρτης, από πλευράς καιρού και γενικώς.
600 και κερνάμε

Σήμερα δεν είχα χρόνο να κάνω ανάρτηση, αλλά όταν πρόσεξα ότι έχω φτάσει τις 599 αναρτήσεις, μπήκα σε πειρασμό!

Αυτή η ανάρτηση είναι η 600η των Κόκκινων Νυχτών. Σας ευχαριστώ που μου κρατάτε παρέα τόσο καιρό - στα τέλη Ιανουαρίου έκλεισα 3 χρόνια στη μπλογκόσφαιρα, αλλά το πήρα είδηση μόλις τώρα. Εδώ ταιριάζει γάντι η φράση time flies when you're having fun, που σημαίνει: ο καιρός περνάει γρήγορα όταν περνάς καλά.

Αντί γλυκού κερνάμε ντόνατς. Μην τα βλέπετε έτσι λιγοστά στο πιάτο, έχουμε πολλά. Πάρτε άφοβα και δεύτερο.

Σας φιλώ σταυρωτά ματς μουτς!

Σοφία xxx
Πάνω από τα σύννεφα
Προχθές σκεφτόμουν ότι έχω καιρό να κάνω ταξιδιωτική ανάρτηση, και αποφάσισα να απανορθώσω. Άνοιξα λοιπόν τα κιτάπια με τις φωτογραφίες, ταξίδεψα νοερώς και οπισθοδρομικώς και κατέληξα σε έναν φάκελο με τίτλο "Greece Feb 2009".

Πέρσυ τον Φεβρουάριο (όπως και φέτος) είχα εγκαταλείψει προσωρινά τη μουντή και βροχερή Αγγλία και είχα περάσει μια υπέροχη βδομάδα στην ηλιόλουστη Αθήνα. Μάλιστα είχα πετύχει αλκυονίδες μέρες και είχα μπορέσει να κάνω την τουρίστρια στην Αθήνα, ενώ φέτος πήγαινα από σινεμά σε σινεμά, και με την ομπρέλα στο χέρι. Τέσπα.

Στην επιστροφή έφυγα από την Αθήνα με ήλιο και πέρασα την περισσότερη Ευρώπη επίσης με ήλιο, έτσι βρήκα την ευκαιρία να τραβήξω μερικές πολύ ωραίες φωτογραφίες. Τις πρώτες, από την απογείωση, σας τις είχα δείξει σε σχετική ανάρτηση. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τη συνέχεια της διαδρομής.

Αφήνοντας πίσω μας το λιμάνι του Πειραιά, περνάμε πάνω από τη Σαλαμίνα. Δεξιά είναι το Πέραμα και στο βάθος η Ελευσίνα.

Κατευθυνόμαστε δυτικά πάνω από τον Κορινθιακό κόλπο, και στη συνέχεια βόρεια, προς τη Θεσσαλία.

Εδώ βλέπουμε τη λίμνη Πλαστήρα από ψηλά. Τα βουνά που φαίνονται κάτω αριστερά αποτελούν μέρος της οροσειράς της Πίνδου.

Ανεβαίνοντας βορειότερα δεν ξέρουμε τι βλέπουμε, γιατί τα σύννεφα πυκνώνουν αισθητά. Πάντως στο σημείο αυτό πρέπει να βρισκόμαστε είτε πάνω από την Ήπειρο είτε πάνω από την Αλβανία.

Βγαίνουμε στην Αδριατική. Απέναντί μας είναι το Herceg Novi, παραλιακή πόλη του Μαυροβουνίου.

Σειρά έχουν οι φημισμένες Δαλματικές ακτές της Κροατίας. Στο βάθος το Ντουμπρόβνικ.

Πάνω από τη βόρεια Ιταλία βρίσκουμε ξανά σύννεφα. Στο βάθος διακρίνονται οι Άλπεις.

Τα σύννεφα σκορπίζουν και η ορατότητα βελτιώνεται αισθητά. Οι Άλπεις είναι βέβαια χιονισμένες, αλλά το χιόνι σχετικά λίγο.

Όταν πετάς πάνω από σύννεφα έχεις την αίσθηση ότι από κάτω υπάρχει ένα στρώμα βαμβάκι. Όταν πετάς πάνω από τις Άλπεις, έχεις μια εντελώς ...διαφορετική αίσθηση.

Με ένα μικρό ζουμάρισμα μπορούμε να δούμε τα ορεινά χωριά της Ελβετίας.

Αν είχα λίγο καλύτερο φακό, μπορεί να βλέπαμε και ανθρώπους να κάνουν σκι!

Πώς σας φάνηκε η διαδρομή ως εδώ; Προτιμάτε Αττική, Θεσσαλία, Αδριατική, Δαλματία ή Άλπεις;

Στην επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω τη συνέχεια του ταξιδιού πάνω από τη βόρεια Ευρώπη.
Ίντερνετ για αρχάριους και ατάκες μαμάς
Η μητέρα μου ανακάλυψε τους υπολογιστές και το ίντερνετ αφού πάτησε αισίως τα 60. Σε αντίθεση με τον πατέρα μου, που βλέπει κομπιούτερ και στρίβει ("αυτά είναι πράγματα του διαβόλου"), η μαμά έχει ασπαστεί τις νέες τεχνολογίες: Skype, Google, Gmail, Flickr, YouTube. Μόνο στο Facebook δεν έχει μπει, αλλά δεν βλέπω να αργεί.

Όποτε πάω στην Ελλάδα προσπαθούμε να βρίσκουμε χρόνο για ιδιαίτερα Η.Υ. Σπάνια το καταφέρνουμε γιατί όταν το παιδί είναι στην Ελλάδα, η μαμά έχει να πλύνει (στην Αγγλία δεν έχουμε πλυντήρια), να σιδερώσει (ούτε σίδερα), να μαγειρέψει (ούτε κατσαρόλες), να ετοιμάσει 1002 πακετάκια για την ξενιτεμένη κόρη (δεν επεξηγώ γιατί θα ξημερώσουμε, ο νοών νοείτω) και γενικά να ετοιμάσει (σκέτο, αμετάβατο). Συνήθως την πιέζω εγώ να κάτσει μαζί μου στον υπολογιστή, αλλά τις προάλλες που ήμουν στην Ελλάδα μου ζήτησε από μόνη της να της δείξω πώς να χρησιμοποιεί τον Γούγλη.

Καθόμαστε μπροστά στον υπολογιστή, της εξηγώ τα προκαταρκτικά, και την ρωτάω τι θέλει να βάλουμε στο κουτάκι για να βρούμε πληροφορίες. Μου λέει, βάλε τον Γιωργάκη (γιατί ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται). Βάλαμε τον Γιωργάκη, βρήκαμε τις μύριες ιστοσελίδες, της εξήγησα πώς να τις ανοίγει κ.λπ. Ωραία, λέω, ας ψάξουμε κάτι άλλο για εξάσκηση.

Η μαμά εκτός από τον Γιωργάκη δεν μπορούσε να σκεφτεί άλλο τίποτα που να την ενδιαφέρει, οπότε αναλαμβάνω εγώ: κοίτα, μπορούμε να ψάξουμε για συνταγές. Ας πούμε ότι θέλουμε να φτιάξουμε γεμιστά. Γράφω τη λέξη "γεμιστά", εμφανίζονται περί τα 132.000 αποτελέσματα, ανοίγουμε σελίδες, εικόνες κ.λπ. Η μαμά παρακολουθεί εντυπωσιασμένη, και πάνω που σκέφτομαι ότι την θάμπωσαν οι ιντερνετικές μου ικανότητες, αναφωνεί: ώστε ΕΤΣΙ γίνατε όλες νοικοκυρές!

Sisters, we've been busted.

Αφού επέστρεψα στην Αγγλία, μια μέρα μιλούσαμε στο Skype και τις έδινα οδηγίες για να βρει κάτι βιντεάκια που είχα ανεβάσει στο Flickr. Τα μαθήματα δια τηλεφώνου έχουν ενδιαφέρον, γιατί καθώς δεν ξέρεις τι κάνει ο υπολογιστής της μαμάς, βασίζεσαι στις περιγραφές της, οι οποίες συνήθως αγγίζουν τα όρια του σουρρεαλισμού. Η επιφάνεια εργασίας είναι "το λιβάδι", οι υπερσύνδεσμοι είναι "αυτά τα υπογραμμισμένα", το ημέιλ είναι "το γκουγκλ" κ.ο.κ. Προχθές λοιπόν μου περιέγραφε τι έκανε για να μπει στο ίντερνετ: "πήγα στο λιβάδι, όχι για βοσκή, πάτησα στο στρογγυλό (το e του Explorer εννοεί) και ήρθε αυτή που χορεύει".

Είμαι περίφανη που κατάλαβα με τη μία ότι εννοούσε το Google.

"Μήπως δεν χορεύει αλλά κάνει πατινάζ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς, οπότε έχεις ανοίξει το Google;"

"Ε ναι, αυτό."
Είδα, πήγα, έφαγα... και πάλι πίσω
Έχω μέρες που θέλω να κάνω μια ανασκόπιση του πρόσφατου ταξιδιού μου στην Ελλάδα, περισσότερο για τον εαυτό μου (άμα δεν τα γράψω τα ξεχνάω) αλλά και για όποιον άλλο ενδιαφέρεται να διαβάσει τι είδα, πού πήγα, τι έφαγα, τι μου άρεσε και τι όχι.

ΤΙ ΕΙΔΑ

Είδα 4 κινηματογραφικές ταινίες και ένα θεατρικό. Με λίγα λόγια οι εντυπώσεις μου:

I love Karditsa

Φαρσοκωμωδία χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις. Η σκηνοθεσία είναι καλή, οι ηθοποιοί το παλεύουν, το σενάριο χωλαίνει. Δεν είναι μια ταινία που θα τη δεις και θα σου μείνει. Δεν είναι έξυπνη. Δεν είναι κουλτουριάρικη. Δεν έχει βάθος. Πάντως έχει γέλιο, εφόσον δεν σε ενοχλούν οι χοντράδες και οι σάχλες. Από τους ηθοποιούς με εντυπωσίασε η Μπέσυ Μάλφα, που της βάζω 8/10. Στην ταινία βάζω 4/10. Επιεικώς.

Νήσος

Ταινία ανάλογη του περσινού Πεθαίνω για σένα, με καλύτερο και εντυπωσιακότερο καστ. Καλή σκηνοθεσία, καλές ερμηνείες, καλό σενάριο. Δεν είναι ό,τι καλύτερο έχω δει στη μεγάλη οθόνη, αλλά είναι άνω του μετρίου και σε κάνει να ελπίζεις σε καλύτερες μέρες για τον ελληνικό κινηματογράφο. Κεφάτη ταινία, βγάζει γέλιο χωρίς υπερβολικές χυδαιότητες, οι ατάκες είναι έξυπνες και το σενάριο παρουσιάζει μια στοιχειώδη πλοκή. Πολύ ωραίος ο Μιχάλης Μαρίνος στο ρόλο του παπα-Λάμπρου, ωραίος ο Αποστόλης του Κώστα Βουτσά, εξαιρετική όπως πάντα η Ελένη Καστάνη. Της βάζω 6/10. Χωρίς επιείκια.

Soul Kitchen

Κωμωδία με δραματικά στοιχεία, σκηνοθετημένη από τον Τουρκο-γερμανό Φατίχ Ακίν, με κεντρικούς ήρωες δύο αδέρφια που είναι Ελληνο-γερμανοί δεύτερης γενιάς. Έντονα ευρωπαϊκή ταινία, σε κάποια σημεία λίγο άγαρμπη, αλλά στο σύνολό της απολαυστική. Πήγαμε να τη δούμε μεγάλη παρέα, ηλικίες από 11-65. Άρεσε σε όλους, κι αυτό σίγουρα κάτι λέει. Δεν είναι αριστούργημα, αλλά αξίζει να τη δείτε. Από τους ηθοποιούς ξεχωρίζω τον Moritz Bleibtreu (προφ. Μπλάιπτροϊ) στο ρόλο του Ηλία. Προσωπικά της βάζω 7.5/10, οι υπόλοιποι της παρέας θα έβαζαν παραπάνω.

Είναι μπερδεμένο (ατυχής μετάφραση του αγγλικού It's Complicated)

Ρομαντική κομεντί με θέμα τον δεύτερο έρωτα (μετά το διαζύγιο), εξ ου και οι μεσήλικες πρωταγωνιστές. Ευχάριστη, ανάλαφρη, χιουμοριστική. Θα αρέσει σε σας και στη μαμά σας. Σαφώς καλύτερη από την ανούσια βλακεία που λέγεται Valentine's Day. Η Meryl Streep όπως πάντα υπέροχη, πλαισιώνεται επάξια από τον Alec Baldwin. Και ο Steve Martin ήταν καλός, αλλά αυτό το πλαστικοποιημένο λίφτινγκ μου έκατσε στο λαιμό. Της βάζω 7/10.

Το φιόρο του Λεβάντε

Ηθογραφία του Γρηγορίου Ξενόπουλου με πρωταγωνιστή τον Σπύρο Παπαδόπουλο, σε σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου. Θεατρικό έργο του 1914 που βλέπεται πάρα πολύ ευχάριστα εν έτει 2010. Έχει αέρα ελληνικής ταινίας, αλλά θα το ευχαριστηθείτε ακόμα κι αν δεν είσαστε φαν του είδους (όπως εγώ). Παίζεται για τρίτη χρονιά. Ο Παπαδόπουλος είναι εξαιρετικός στο ρόλο του τετραπέρατου πλην απλοϊκού, γαλίφη και καταφερτζή Ζακυνθινού, τόσο πειστικός που ξεχνάς ότι βλέπεις τον Σπύρο των Απαράδεκτων. Πολύ καλοί οι υπόλοιποι ηθοποιοί, δεν αναγνώρισα κανένα τους και δεν μπορώ να σας τους αναφέρω ονομαστικά.

Συμπαθέστατο το θέατρο Άνεσις. Προσεγμένη αίθουσα με άνετα καθίσματα, φιλική εξυπηρέτηση. Μπορείτε να κάνετε κράτηση εισιτηρίων από το τηλέφωνο χωρίς επιπλέον επιβάρυνση.

Μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Άνεσις, Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι (στάση μετρό: Αμπελόκηποι). Τιμή εισιτηρίου: 24 €, φοιτητικό: 18 €.

Από 3-28 Μαρτίου 2010 το Φιόρο του Λεβάντε θα παίζεται στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης (Παρασκευοπούλου 9 και Βασ. Όλγας, τηλ. 2310-824970, 2310–819153). Όσοι ενδιαφέρεστε να το δείτε, λάβετε τα μέτρα σας!

ΠΟΥ ΠΗΓΑ

Εκποίηση Βιβλίου στην πλατεία Κλαυθμώνος

Τώρα πια έχει τελειώσει, αλλά δεν μπορούσα να μην πω δυο λόγια. Στο γνωστό χώρο της πλατείας Κλαυθμώνος, γύρω από το άγαλμα της Εθνικής Συμφιλίωσης, στήθηκε και φέτος ο χώρος που στέγασε την Εκποίηση Βιβλίου. Με περισσότερα από 6.000 βιβλία στο 30% της αρχικής τους αξίας, δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρείτε κάτι να αγοράσετε. Πήγα δύο φορές, μεσοβδόμαδα. Και τις δύο είχε αρκετό κόσμο. Πραγματικά είναι να αναρωτιέσαι πόσο περισσότερο κόσμο θα είχαν τα βιβλιοπωλεία αν οι τιμές των βιβλίων ήταν πιο προσιτές.

Σε σχέση με το Παζάρι Βιβλίου, που είχα επισκευτεί πέρσυ στον ίδιο χώρο, υπήρχαν αρκετά από τα ίδια βιβλία αλλά πρόσεξα και πολλά διαφορετικά, π.χ. πολλά βιβλία ξένων συγγραφέων από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, που δεν θυμάμαι να είχα δει στο Παζάρι. Αγόρασα την Εποχή του κυνηγιού, του Αντρέα Καμιλέρι. Δεν ξέρω αν είναι καλό, πάντως ο Καμιλέρι γενικά είναι πολυγραφότατος και πολυδιαβασμένος. Νομίζω πως τα 3-4 ευρώ που έδωσα, τα αξίζει με το παραπάνω. Βρήκα και ένα από τα αγαπημένα μου ελαφρά βιβλία, το Να ζεις μαζί ή να μην ζεις (πρωτότυπος τίτλος: Mr Commitment) του Βρετανού συγγραφέα Mike Gayle, σε ανάλογα προσιτή τιμή, και το πήρα για να το δωρίσω.

Στα παιδικά, δυστυχώς δεν βρήκα ούτε έναν Περίεργο Γιωργάκη, βρήκα όμως ένα άλλο καταπληκτικό βιβλίο, το Παγίδα για παπιά (πρωτότυπος τίτλος: Sitting Ducks) του Καναδού σκιτσογράφου Michael Bedard. Ιδανικό για παιδιά 3-6 χρονών. Επίσης το κλασικό πλέον Λέξεις από πλαστελίνη των εκδόσεων Susaeta, για μικρότερα παιδιά. Δεν θυμάμαι πόσο πλήρωσα για το καθένα (τις αποδείξεις τις άφησα στην Ελλάδα για να μπουν στην Εφορία βεβαίως βεβαίως), πάντως οι τιμές στα παιδικά βιβλία κυμαίνονταν από 2-4 ευρώ.

Στην Ερμού για ψώνια

Βρήκα πολύ καλές τιμές στα παπούτσια. Ίσως να κάνω λάθος, αλλά οι τιμές μου φάνηκαν καλύτερες από άλλες χρονιές. Ακόμα και στις φίρμες (Μπουρνάζος, Καζάκος) δεν δυσκολευόσουν να βρεις παπούτσια με 70-100 ευρώ, αν και όχι τόσο μεγάλη ποικιλία σε σχέδια. Υπήρχαν ωραία παπούτσια και σε μικρότερες τιμές, μέχρι 30 ευρώ στα σπασμένα νούμερα.

Για ποτό σε μπαρ

Μετά από χρόνια που σνόμπαρα τη βραδυνή διασκέδαση της χειμερινής Αθήνας, πήγα δυο φορές για καφέ/ποτό. Σε όλα τα μαγαζιά που πήγαμε, πελάτες και προσωπικό κάπνιζαν αρειμανίως, λες και ο νόμος για την απαγόρευση του καπνίσματος δεν είναι σε ισχύ. Στο Rialto στην Ηλιούπολη δεν κάτσαμε καν γιατί ήταν ντουμάνι, και δεν είχε ούτε μια γωνιά για μη-καπνιστές. Αν δεν ήμουν εγώ, η παρέα μου θα είχε κάτσει, αλλά πραγματικά δεν βλέπω τι ουσία έχει από τη μια να διαμαρτύρεσαι που δεν μπορείς να πάρεις ανάσα από την καπνίλα και από την άλλη να κάθεσαι και να τους τα σκας. Και μόνο που σκεφτόμουν τη βρώμα στα ρούχα μου, πάτησα πόδι και φύγαμε πριν καν ο αδιάφορος σερβιτόρος μας βρει τραπέζι. Κρίμα και ο χώρος είναι πολύ ωραίος, αλλά δεν πειράζει, από μπαρ άλλο τίποτα. Τελικά πήγαμε σε ένα μικρότερο μπαράκι στην Αργυρούπολη, δεν θυμάμαι να σας πω πώς το λένε, πάντως είχε πολύ λιγότερους καπνιστές, ελαχιστότατη κάπνα και πολύ ωραία κοκτέιλ σε λογικές τιμές. Μια χαρά.

Στο Costa Coffee της Κοραή, που πήγαμε μια μέρα για καφέ, υπάρχει ειδικός χώρος για καπνιστές στο πάνω πάτωμα, μέσα σε τζαμαρία, ενώ ο υπόλοιπος χώρος διατίθεται αποκλειστικά σε μη καπνιστές. Δυστυχώς στον καφέ βάζουν φρέσκο γάλα (μπλιαχ).

Στου Ψυρρή πλήρωσα 12 ευρώ για ένα περιποιημένο mojito, ακριβώς όσο είχα πληρώσει και πριν 5 χρόνια. Από τότε δεν είχα ξαναπάει στου Ψυρρή για ποτό γιατί η τιμές μου είχαν φανεί υπερβολικές. Το ότι πέντε χρόνια αργότερα δεν έχουν ανεβεί ούτε κατά 20 λεπτά, σίγουρα κάτι λέει.

Ferrari Store

Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, έχει ανοίξει Ferrari Store στην Αθήνα! Αν είσαστε του αθλήματος, αξίζει μια επίσκεψη. Δεν μπήκα μέσα, αλλά απέξω που το είδα μοιάζει πολύ με το μαγαζί του Λονδίνου. Είναι στην οδό Κολοκοτρώνη, πίσω από την Παλιά Βουλή (στάση μετρό: Σύνταγμα).

ΤΙ ΕΦΑΓΑ

Το πιο άνοστο σουβλάκι της Αθήνας, ενδεχομένως και της Ελλάδας, το βρήκα σε σουβλατζίδικο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, μεταξύ του σταθμού του Μετρό και της Λεωφόρου Κηφισίας. Μέχρι τώρα πίστευα ότι το χειρότερο σουβλάκι ήταν αυτό του Pita Pan στην Ερμού. Έκανα λάθος.

Ευτυχώς τα σουβλάκια του Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι και οι Πίττες της Γεωργίας στην Αργυρούπολη πέρασαν το γευστικό τεστ.

Δοκίμασα σοκολάτα Παυλίδης γεμιστή με αχλάδι και ξετρελάθηκα. Ακούγεται περίεργος συνδιασμός, αλλά το γευστικό αποτέλεσμα δικαιώνει τον Παυλίδη.

Έφαγα και κάτι εξαιρετικά κανταΐφια και γαλακτομπούρεκα από τον Τζίμα στην πλατεία Δάφνης, αλλά αυτά καλύτερα να μην τα θυμάμαι!
Κρεποδρομία στο Λονδίνο 2010

Guildhall Pancake Race
Originally uploaded by McTumshie
Στο Λονδίνο ο καιρός δεν ήταν ο πιο κατάλληλος, όμως οι κρεποδρομίες έγιναν κανονικά. Η φωτογραφία αυτή είναι από την κρεποδρομία που γίνεται στο Guildhall, στο κέντρο του Λονδίνου. Οι κύριοι που βλέπεται είναι εργαζόμενοι που το πρωί πήγαν στη δουλειά με τα κουστουμάκια τους, και το μεσημέρι ντύθηκαν παλιάτσοι και βγήκαν να τρέξουν με ένα τηγάνι στο χέρι για το έθιμο - και για να μαζέψουν χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Μέσα στα τηγάνια υπάρχουν πραγματικές κρέπες, τις οποίες οι αγωνιζόμενοι πρέπει να "στρίψουν" σε συγκεκριμένα σημεία της διαδρομής, φροντίζοντας φυσικά να μην τους πέσουν.

Πατήστε πάνω στη φωτογραφία για να την μεγενθύνετε ή πάνω στους σχετικούς υπερσύνδεσμους για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την ίδια κρεποδρομία.
Κρεποδρομία στο Olney 2010

Olney Pancake Race 2010
Originally uploaded by Mike Strydom
Τελικά δεν πήγα χθες στις κρεποδρομίες. Έβρεχε όλη μέρα και σαν να μην έφτανε αυτό, λίγο πριν το μεσημέρι έπιασε και μια γερή καταιγίδα. Τραγική ειρωνία ότι σήμερα έχουμε υπέροχη λιακάδα, χωρίς ούτε ένα τόσο δα συννεφάκι στον ουρανό...

Οι κρεποδρομίες βέβαια έγιναν κανονικά (οι Άγγλοι, όπως και όλοι οι βόρειοι λαοί γενικότερα, είναι παντός καιρού) και ευτυχώς κάποιοι άλλοι πήγαν, φωτογράφισαν και ανέβασαν στο Flickr τις φωτογραφίες τους.
Η μέρα της κρέπας
Εδώ στην Αλβιώνα δεν έχουμε ούτε καρναβάλι, ούτε Τριώδιο, ούτε κούλουμα. Το μόνο που έχουμε είναι κρέπες, τις οποίες τρώμε αύριο, παραμονή της αγγλικής Σαρακοστής. Παρ' ό,τι το Καθολικό Πάσχα φέτος συμπίπτει με το Ορθόδοξο, η Σαρακοστή υπολογίζεται διαφορετικά από τις δύο εκκλησίες, έτσι η δικιά μας ξεκινάει μεθαύριο Τετάρτη, ενώ η δικιά σας άρχισε σήμερα.

Η αυριανή μέρα λέγεται Τρίτη της Άφεσης (Shrove Tuesday), επειδή οι πιστοί εξομολογούνται και παίρνουν άφεση αμαρτιών πριν ξεκινήσει η περίοδος της Σαρακοστής. Η αντίστοιχη μέρα για τους Καθολικούς είναι η Mardi Gras.

Κατά την παράδοση, τη μέρα αυτή οι νοικοκυρές ετοιμάζονταν για τη νηστεία της Σαρακοστής. Χρησιμοποιούσαν ό,τι ευπαθές εδώδιμο υπήρχε στην κουζίνα τους, δηλαδή αυγά, αλεύρια, βούτυρα και γάλατα, κι έφτιαχναν κρέπες για όλη την οικογένεια. Από εκεί έχει βγει το όνομα Pancake Day ή Ημέρα της Κρέπας.

Οι κλασικές αγγλικές κρέπες είναι λεπτές και σερβίρονται ανοιχτές πάνω στο πιάτο, πασπαλισμένες με ζάχαρη και χυμό λεμονιού. Ακούγεται περίεργος συνδιασμός, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι είναι πολύ νόστιμες. Γίνονται ωραίες και με χυμό πορτοκαλιού.

Μια άλλη παράδοση που σχετίζεται με τη μέρα της κρέπας είναι τα pancake races, αγώνες όπου οι συμμετέχοντες τρέχουν φορώντας ποδιές κουζίνας και κρατώντας τηγάνια με κρέπες. Λέγεται ότι η παράδοση αυτή ξεκίνησε πριν από 500 χρόνια στην πόλη Olney. Μια νοικοκυρά ξεχάστηκε φτιάχνοντας κρέπες και δεν ετοιμάστηκε στην ώρα της για την καθιερωμένη εξομολόγηση. Όταν χτύπησε η καμπάνα της εκκλησίας, η γυναίκα πετάχτηκε ξαφνιασμένη έξω από το σπίτι φορώντας ακόμα την ποδιά της και κρατώντας στο χέρι το τηγάνι με τις κρέπες. Από τότε και μέχρι τις μέρες μας, στο Olney αλλά και σε ολόκληρη την Αγγλία, διοργανώνονται αγώνες κρέπας από τους τοπικούς φορείς, συνήθως με σκοπό τη συλλογή χρημάτων για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό.

Απ' ό,τι φαίνεται ο αυριανός καιρός δεν θα είναι σύμμαχος, αφού η πρόβλεψη μιλάει για κρύο, βροχή, ίσως και χιονόνερο. Αν μπορέσω να παρακολουθήσω κάποιον από τους αγώνες, θα σας δείξω φωτογραφίες στην επόμενη ανάρτηση. Αλλιώς θα φωτογραφήσω μόνο τις κρέπες που θα φτιάξουμε το βράδυ!
Καλό τριήμερο!

Έχω μέρες να γράψω, αν και έχω πολλά να σας πω από την σύντομη παραμονή μου σε ελληνικό έδαφος. Ετοιμάζω σχετική ανάρτηση.

Στο Λονδίνο έχουμε συννεφιά, βροχή και ψωφόκρυο τέτοιο που αναρωτιέμαι γιατί παραπονιόμουν για τους 10°C στην Αθήνα! Επίσης δεν έχουμε απόκριες, ούτε τριήμερο, ούτε καν χιόνι. Εσείς που έχετε 2/3, ευχαριστηθείτε τα όσο μπορείτε.

Σας εύχομαι καλά μασκαρέματα και καλά κούλουμα!
Ιουλιέτα, νίτζα, πριγκίπισα, emo

Έχω μαύρα μαλλιά ως τους ώμους. Σημειώστε το γιατί είναι σημαντικό για τη συνέχεια της ιστορίας μας.

Είμαι στο μπάνιο με τη βαφτιστήρα μου την Κωνσταντίνα και ετοιμαζόμαστε να βγούμε έξω.

Έχω λουστεί και στεγνώνω τα μαλλιά μου με το πιστολάκι.

Για να δώσω όγκο, έχω σκύψει και τα στεγνώνω ανάποδα.

Τη στιγμή που σηκώνομαι με τα στεγνά πλέον μαλλιά να πέφτουν στο πρόσωπό μου, η Κωνσταντίνα με κοιτάζει και αναφωνεί όλο χαρά:

Νονά, είναι σαν να είσαι emo!!

Η Κωνσταντίνα είναι 8 χρονών.
Πού είναι το καλοκαίρι ο-ε-ο;

Τόσο καιρό ακούω ότι στην Ελλάδα έχετε καλοκαίρι. Τώρα που ήρθα εγώ να κάνω κανένα μπάνιο, έστω λίγη ηλιοθεραπεία, γιατί βρέχει συνέχεια; Εεε;
Αγγλικές εξοχές - χειμωνιάτικα τοπία

Έχω καιρό να σας δείξω αγγλικές εξοχές και μάλιστα σε χειμωνιάτικη περίοδο, γι' αυτό "έκλεψα" μερικές φωτογραφίες της φίλης μου της Livia και σας τις παρουσιάζω. Είναι όλες τραβηγμένες κοντά στο χωριό Cadbury που βρίσκεται στην κομητεία του Devon, στη ΝΔ Αγγλία - και καμία σχέση δεν έχει με τις ομώνυμες σοκολάτες.

Τα προβατάκια στην Αγγλία κυκλοφορούν ελεύθερα σε μεγάλα χωράφια που γύρω-γύρω έχουν φράχτες ή συρματόπλεγμα. Βοσκοί δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα.

Οι εξοχές αυτές είναι απίστευτες την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά και ο χειμώνας έχει την ομορφιά του.

Υ.Γ. Την Παρασκευή προσπάθησε να χιονίσει αλλά τελικά τη γλιτώσαμε μόνο με χιονόνερο. Απόψε περιμένουμε πάλι χιόνι. Για να δούμε...
Σεμινάρια για άντρες και γυναίκες
ΝΕΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΡΕΣ!

Απογευματινά μαθήματα. Έναρξη αυτόν τον μήνα!
Σημείωση: λόγω της πολυπλοκότητας και του επιπέδου δυσκολίας των μαθημάτων, κάθε μάθημα θα δέχεται το πολύ 8 συμμετέχοντες.

Θέμα 1. Πώς να γεμίζετε παγοθήκες. Βήμα-βήμα με παρουσίαση slides.
Θέμα 2. Χαρτιά τουαλέτας: φυτρώνουν μόνα τους ή χρειάζονται αλλαγή; Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης.
Θέμα 3. Διαφορές μεταξύ του καλαθιού για τα άπλυτα και του πατώματος. Φωτογραφίες και επεξηγηματικά γραφήματα.
Θέμα 4. Πιάτα και μαχαιροπήρουνα: μπορούν να σηκωθούν και να πετάξουν μόνα τους στον νεροχύτη; Παραδείγματα σε βίντεο.
Θέμα 5. Απώλεια ταυτότητας: όταν χάνεις το TV control από το έτερό σου ήμισυ. Υποστηρικτική τηλεφωνική γραμμή και ψυχανάλυση.
Θέμα 6. Μαθαίνοντας πώς να βρίσκεις πράγματα, αρχίζοντας με το να ψάχνεις στο σωστό μέρος αντί να κάνεις το σπίτι άνω κάτω ενώ ουρλιάζεις. Ανοιχτή συζήτηση.
Θέμα 7. Υγεία: η αγορά λουλουδιών δεν είναι επώδυνη για την υγεία σας. Γραφικά και ηχητικά παραδείγματα.
Θέμα 8. Οι αληθινοί άντρες ζητάνε οδηγίες όταν χάνονται. Αληθινές μαρτυρίες.
Θέμα 9. Είναι γενετικά δυνατόν να κάτσεις αμίλητος ενώ αυτή παρκάρει; Προσομοίωση οδήγησης.
Θέμα 10. Μάθημα ζωής: οι βασικές διαφορές ανάμεσα στη μητέρα και τη σύζυγο. Συζήτηση μέσω διαδικτύου και αυτοσχεδιασμοί.
Θέμα 11. Πώς να γίνεις η ιδανική παρέα για τα ψώνια. Ασκήσεις χαλάρωσης, διαλογισμού και τεχνικές αναπνοής.
Θέμα 12. Πώς να πολεμήσεις την εγκεφαλική ατροφία: να θυμάσαι γενέθλια, επετείους, άλλες σημαντικές ημερομηνίες και να τηλεφωνείς όταν πρόκειται να αργήσεις.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Τα παρακάτω σεμινάρια είναι τώρα διαθέσιμα για γυναίκες:

Θέμα 1. Σιωπή, Το Τελικό Σύνορο: Εκεί που Καμία Γυναίκα Δεν Έχει Ξαναπάει.
Θέμα 2. Η ανεξερεύνητη Πλευρά των Τραπεζικών Συναλλαγών: Καταθέσεις.
Θέμα 3. Πάρτι: Χωρίς Καινούρια Ρούχα.
Θέμα 4. Διαχείριση ανδρών: Οι μικροκαβγάδες μπορούν να περιμένουν για μετά το τέλος του αγώνα.
Θέμα 5. Τουαλέτα Ι: Και οι άνδρες χρειάζονται χώρο στην τουαλέτα.
Θέμα 6. Τουαλέτα ΙΙ: Το ξυραφάκι του είναι δικό του.
Θέμα 7. Επικοινωνία Ι: Δάκρυα - Το τελευταίο καταφύγιο, όχι το πρώτο.
Θέμα 8. Επικοινωνία ΙΙ: Σκέψη πριν την ομιλία.
Θέμα 9. Επικοινωνία ΙΙΙ: Πώς να παίρνεις αυτό που θέλεις χωρίς γκρίνια.
Θέμα 10. Ασφαλής οδήγηση: Ένα προσόν που ΜΠΟΡΕΙΣ να αποκτήσεις.
Θέμα 11. Τηλέφωνο: Πώς να το κλείσεις.
Θέμα 12. Εισαγωγή στο παρκάρισμα.
Θέμα 13. Παρκάρισμα για προχωρημένες: Με την όπισθεν.

Παρασκευή σήμερα... άλλη μια εβδομάδα τελειώνει. Καλό σαββατοκύριακο σε όλους και καλή ξεκούραση!
Μια εικόνα χωρίς λόγια
Τρέχω, βλέπω, διαβάζω...
Μόλις τώρα συνειδητοποίησα ότι έχει περάσει μια εβδομάδα που δεν έχω γράψει καινούρια ανάρτηση, χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη δικαιολογία π.χ. ταξίδι. Ίσως φταίει ότι τα χιόνια έλιωσαν και δεν έχω άλλες ωραίες φωτογραφίες να σας δείξω. Ή ότι επιστρέψαμε στη γνωστή χειμωνιάτικη μουντάδα. Το απέραντο γκρι δεν βοηθάει τη συγγραφική μου διάθεση.

Βασικά τρέχω πολύ αυτό τον καιρό. Δουλεύω περίεργες ώρες και γυρίζω σπίτι κουρασμένη και αγχωμένη να προλάβω τις δουλειές του σπιτιού και τις διάφορες εκκρεμότητες (πολλά γενέθλια μαζεμένα, αμάν πια με τους Αιγόκερους και τους Υδροχόους!) μέσα σε ένα σαββατοκύριακο.

Τις ελεύθερες ώρες μου βλέπω μανιωδώς την έβδομη σεζόν του 24, εν αναμονή της έναρξης της όγδοης σεζόν την Κυριακή. Το 24 είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου τηλεοπτικές σειρές αλλά παραδόξως δεν την έχω δει ποτέ στην τηλεόραση, εκτός από κάποια μεμονωμένα επεισόδια. Ο λόγος είναι πως δεν αντέχω να περιμένω από βδομάδα σε βδομάδα να δω το επόμενο επεισόδιο, έτσι τα αφήνω όλα για όταν βγουν σε DVD. Φέτος μιας και δεν παρακολουθώ κάτι άλλο (τελείωσε και το Galactica ρε γμτ) είπα να δοκιμάσω το 24, αλλά πρώτα πρέπει να ολοκληρώσω την προηγούμενη σεζόν. Όπως καταλαβαίνετε, κάθε βράδυ πάω για ύπνο με τον Jack και τη Renee. Ευτυχώς είμαι σε καλό δρόμο. Ένα δισκάκι έχει μείνει μόνο. Πιστεύω μέχρι την Κυριακή θα το έχω δει.

Όταν δεν βλέπω 24, διαβάζω ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Jeffrey Eugenides με τίτλο Middlesex. Είναι επικό μυθιστόρημα (πολύ μπλα μπλα, πολλές σελίδες) και δεν τελειώνει με τίποτα, ειδικά όταν διαβάζεις στα κλεφτά μέσα σε τρένα και λεωφορεία όπως εγώ αυτή την εποχή. Αφηγητής είναι ένας ερμαφρόδητος άντρας, Ελληνο-αμερικάνος τρίτης γενιάς με καταγωγή από τη Μικρά Ασία. Το κύριο μέρος του μυθιστορήματος περιγράφει την ιστορία της παιδικής ηλικίας και ενηλικίωσής του στο Ντιτρόιτ, αλλά το βιβλίο περιλαμβάνει και πολλές λεπτομέρειες για την ιστορία της οικογένειας από τις αρχές του 20ου αιώνα, τότε που οι παπούδες του αφηγητή εγκατέλειψαν τη Μικρά Ασία με την καταστροφή της Σμύρνης, μέχρι τις μέρες μας. Όταν το τελειώσω ίσως κάνω αναλυτικότερη ανάρτηση. 300 σελίδες μένουν, πού θα πάνε, θα θυσιαστούν.

Καλό σαββατοκύριακο και τα ξαναλέμε από βδομάδα!
Καλή Ανάσταση!
Κι ενώ το χιόνι δεν έχει καλά-καλά λιώσει, στα μαγαζιά έχουν κάνει την εμφάνισή τους τα πρώτα σοκολατένια αυγά και λαγουδάκια. Φαίνεται πως όπως τα Χριστούγεννα ξεκινάνε τον Σεπτέμβριο, έτσι και το Πάσχα ξεκινάει τον Ιανουάριο.

Περιττό να σας πω ότι είναι ιδιαιτέρως γελοίο να βλέπεις πασχαλιάτικα λαγουδάκια δίπλα σε χριστουγεννιάτικους πιγκουίνους. Δείτε την επόμενη φωτογραφία για να καταλάβετε τι εννοώ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και τα μεν και οι δε είναι σε προσφορά - μάλλον γιατί τέτοια εποχή ο περισσότερος κόσμος δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει σοκολατένια αυγά, αλλά σοκολατάκια για του Αγίου Βαλεντίνου (που όλως παραδόξως δεν έχω δει ακόμα στα μαγαζιά).

Σε αυτή τη χώρα τα έχουμε ισοπεδώσει όλα, ακόμα και τις γιορτές...
Φρέσκο χιόνι
Τελικά σήμερα χιόνισε πάλι. Ούτε και ξέρω πόσες φορές έχει χιονίσει από τις 16 Δεκεμβρίου που είδαμε τις πρώτες νιφάδες να πέφτουν από τον ουρανό. Για σήμερα το δελτίο καιρού έλεγε χιονόνερο, αλλά τελικά έπεσε ένα πολύ ελαφρό και επίμονο χιόνι. Έτσι, οι δρόμοι και οι αυλές μας ξαναντύθηκαν στα λευκά, όπως βλέπετε από τις φωτογραφίες που τράβηξα το πρωί.

Φανταστείτε πώς είναι να ταξιδεύεις στη δουλειά κάθε μέρα διασχίζοντας ένα τέτοιο τοπίο!

Ορίστε κι ένας λιωμένος και ξαναπαγωμένος χιονάνθρωπος.

Ο καιρός πάντως ζεσταίνει. Ήδη πιάνουμε άνετα τους 0°C κατά τη διάρκεια της μέρας. Σήμερα για πρώτη φορά μετά από καιρό η πενθήμερη πρόβλεψη δεν δείχνει καθόλου χιόνι, και όχι μόνο αυτό, αλλά την Παρασκευή, λέει, η θερμοκρασία θα ανέβει στους 6°C. Παίζει να βγάλουμε τα κοντομάνικα. Για να μην αφήσω την ταξιδιάρα Νατάσσα παραπονεμένη, έγραψα το όνομα του γιου της στο αυτοκίνητο της γειτόνισσάς μου. Νατάσσα και Βασίλη, δικό σας! Αν έχει μείνει χιόνι και αύριο, θα κάνω άλλη μια προσπάθεια στην αυλή που το χιόνι είναι πιο πατημένο και το γράψιμο πιο εύκολο.

Από το πρωί μου έχει κολλήσει το ομώνυμο και πολύ αγαπημένο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Φρέσκο χιόνι και τα μυαλά στα κάγκελα :-)
Χιονισμένα τοπία

Παρ' ό,τι έχει να χιονίσει κανονικά από την περασμένη Πέμπτη και οι θερμοκρασίες έχουν ανεβεί αισθητά (1°C στο Λονδίνο αυτή τη στιγμή, άλλο που με το αεράκι το νιώθεις σαν -3°C) το χιόνι δεν έχει λιώσει τελείως. Περισσότερο υποχωρεί, παρά λιώνει, και ευτυχώς δεν έχουμε εκείνη τη γλίτσα που επικρατεί συνήθως μετά τη χιονόπτωση. Έχουμε όμως πάγο. Πολύ πάγο. Βασικά φέτος συνειδητοποιήσαμε πόσο κοντά είμαστε στο βόρειο πόλο!

Το δελτίο καιρού προβλέπει χιονόνερο αύριο και μετά βελτίωση. Βέβαια με πάσα επιφύλαξη, γιατί εδώ τα δελτία καιρού είναι σαν να βγαίνουν από το Μαντείο των Δελφών. Μία πιάνουν οι χρησμοί, μία όχι.

Βασικά δεν έχω κάτι καινούριο να σας πω για τον καιρό. Σας βάζω μόνο μερικές φωτογραφίες που μου έχουν στείλει από περιοχές της νοτιοδυτικής Αγγλίας - εκεί που χιονίζει πιο σπάνια κι από το Λονδίνο λόγω του Gulf Stream. Οι πρώτες τρεις φωτογραφίες είναι από το Somerset και συγκεκριμένα από την πόλη Wells. Οι επόμενες είναι από το Devon, ακόμα πιο δυτικά και νότια.

Επάνω βλέπετε τον καθεδρικό ναό του Exeter και κάτω το Teignmouth. Η θάλασσα στο βάθος είναι η Μάγχη.

Και τέλος, δύο φωτογραφίες από τους παγωμένους δρόμους του Exeter. Η φίλη μου η Livia που μου τις έστειλε, μένει εκεί 5 χρόνια και πρώτη φορά βλέπει χιόνι και πάγο στους δρόμους.

Οι δήμοι ανά την επικράτεια έχουν ξεμείνει από αλάτι, με αποτέλεσμα να καθαρίζουν μόνο τους κεντρικούς δρόμους. Όσοι μένουν πιο έξω από το κέντρο, απλά κάνουν τσουλίθρα.

Και καλά στην κάθοδο, πας τσουλώντας... στην άνοδο δεν ξέρω πώς πας!
Άσπρες μέρες
Μέχρι τώρα χιόνιζε νύχτα. Χθες είδαμε χιονονιφάδες και με το φως της ημέρας. Μιλάμε για υπέροχες καταστάσεις. Έχουμε γίνει Σκανδιναβία.

Το μόνο κακό όταν χιονίζει είναι ότι νυχτώνει νωρίς. Τις φωτογραφίες που ακολουθούν τις τράβηξα στις 4:15 το απόγευμα και όπως βλέπετε έχει ήδη σκοτεινιάσει.

Καθότι τα πεζοδρόμια γλυστράνε, πολύς κόσμος κόβει δρόμο μέσα από τα πάρκα. Στο βάθος διακρίνεται μια ουρά από σταματημένα αυτοκίνητα. Αυτές τις μέρες οι δρόμοι γύρω στις 4 το απόγευμα είναι μονίμως μπλοκαρισμένοι, καθώς τα περισσότερα γραφεία κλείνουν νωρίς.

Στο πάρκο βρήκα ένα ζευγάρι που έφτιαχνε χιονάνθρωπους ξεκαρδισμένο στα γέλια. Παρότι έχουμε δει πολύ χιόνι φέτος, είναι η πρώτη φορά που έριξε αρκετό για χιονάνθρωπους.

Με το που βράδυασε, πάγωσαν τα πάντα. Έχουμε φτάσει να περπατάμε στους δρόμους (κάτι που οι Άγγλοι δεν κάνουν ΠΟΤΕ) γιατί τα πεζοδρόμια έχουν μετατραπεί σε πίστες πατινάζ. Όχι βέβαια ότι είναι εύκολο να ξεχωρίσεις πού τελειώνει το πεζοδρόμιο και πού αρχίζει ο δρόμος...

Σήμερα δεν έριξε ούτε μια τόση δα νυφαδούλα. Μάλιστα για κανένα δίωρο είχαμε και ήλιο. Το χιόνι όμως κρατεί καλά, καθώς η θερμοκρασία παρέμεινε σε μηδενικά επίπεδα λόγω του φρέσκου αέρα εκ βορείου πόλου.

Απόψε περιμένουμε κι άλλη πτώση της θερμοκρασίας (-4°C στο Λονδίνο, -11°C στη Σκωτία, ποιος τη χάρη τους). Σύμφωνα με τις προγνώσεις της ΕΜΥ, θα χιονίσει πάλι κατά τις 3 η ώρα τα ξημερώματα. Για να δούμε.
Χιόνι άσπρο και παχύ
Αυτή τη φορά, η μετεωρολογική πρόβλεψη έπεσε διάνα. Λίγο μετά τις 11 μμ ξανα-ασπρίσαμε. Συνεχίζει μάλιστα να χιονίζει με επιμονή. Ιδού και το φωτογραφικό πειστήριο. Αν πατήστε πάνω στην εικόνα, θα δείτε καθαρά το χιόνι που πέφτει.

Μιλάμε ότι έχουμε γίνει Χολλυγουντιανή ταινία φέτος. Ασπρίζουμε μέρα παρά μέρα. Αφού κάθε φορά που κοιτάζω έξω από το παράθυρο, περιμένω να δω την Renée Zellweger να φιλιέται με τον Colin Firth. Καμία τύχη όμως. Πέτυχα μόνο έναν κακομοίρη χωρίς ομπρέλα που επέστρεφε σπίτι με γοργό βηματισμό.

Για να δούμε, θα κρατήσει ως αύριο το χιονάκι; Όχι τίποτ' άλλο, να βγάλω και καμιά φωτογραφία με φυσικό φως.
Να το και το κοκκινάκι

Όπως βλέπετε, τα μόνα πράσινα είναι η Ιρλανδία και η Νήσος του Μαν, όχι γιατί εκεί έχει καλοκαιρία, αλλά γιατί δεν ανήκουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, οπότε η βρετανική ΕΜΥ δεν τα συμπεριλαμβάνει στις προβλέψεις της.

Σήμερα το βράδυ, λέει, θα χιονίσει στο Λονδίνο. Και αύριο επίσης. Άντε μπράβο, γιατί το άσπρο της παγωνιάς το βαρεθήκαμε πια!

Στη βόρεια Αγγλία έχουν αφήσει τα τρένα, τα βαπόρια και τα αεροπλάνα και μετακινούνται με έλκυθρα. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τραβηγμένες *πριν* την πρόσφατη κακοκαιρία.

Η τύχη της Σκωτίας αγνοείται. Φημολογείται ότι θα προσαρτηθεί στην Αυστρία, καθότι οι καιρικές συνθήκες θυμίζουν Άλπεις: -5°C στο Εδιμβούργο σήμερα, -3°C στη Γλασκώβη.

Αυτοί οι άνθρωποι κυριολεκτικά δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Ένα πράγμα θα σας πω μόνο: στη Σκωτία η μέση θερμοκρασία του περασμένου Αυγούστου ήταν 13,5°C. Αν ήταν μάγκες οι διευθύνοντες του ΕΟΤ, θα διαφήμιζαν την Αθήνα ως θερινό προορισμό out of season. Με τις θερμοκρασίες που έχετε αυτή την εποχή, οι Σκωτσέζοι θα έκαναν και μπάνια.
Τα καλύτερα έπονται
Κι ενώ εσείς στο Ελλάντα έχετε ξεχάσει τι θα πει χειμώνας, εμείς εδώ στην γηραιά Αλβιόνα κάθε 2-3 μέρες βλέπουμε άσπρο. Μία χιόνι, μία παγωνιά και μία χαλάζι, οι λευκές μέρες ή νύχτες διαδέχονται η μία την άλλη. Πλέον έχουμε συνηθίσει και δεν μας κάνει εντύπωση. Τι πειράζει που το χθεσινοβραδυνό χαλάζι έλιωσε πριν ξημερώσει; Αφού αύριο το πρωί θα ρίξει χιόνι. Και μεθαύριο χιονόνερο που μάλλον θα το παγώσει. Υπομονή και καλή διάθεση να υπάρχει.

Η μέση θερμοκρασία στο Λονδίνο για το μήνα Δεκέμβριο είναι 5°C (μέση χαμηλή 2°C, μέση υψηλή 7°C). Φανταστείτε πώς μας φαίνεται που εδώ και 3 εβδομάδες βλέπουμε τον υδράργυρο να κατεβαίνει κάτω από το 0 σχεδόν σε καθημερινή βάση!

Η βρετανική ΕΜΥ έχει στην ιστοσελίδα της έναν χάρτη της χώρας που χρωματίζεται ανάλογα με τη σοβαρότητα της καιρικής πρόγνωσης. Πράσινο για καιρό που είναι νορμάλ, κίτρινο για μέτρια κακοκαιρία, πορτοκαλί για σημαντική κακοκαιρία και κόκκινο αν θεωρείται σίγουρο ότι θα μας πάρει και θα μας σηκώσει. Γενικά το κλίμα στο νησί είναι ήπιο και έτσι συνήθως παίζουμε μεταξύ πράσινου και κίτρινου. Το πορτοκαλί χρησιμοποιείται σπάνια, κυρίως για βροχοπτώσεις ή πολλά μποφώρ, ενώ το κόκκινο μας είναι σχεδόν άγνωστο.

Σήμερα το βράδυ πριν πέσω για ύπνο είπα να τσεκάρω την αυριανή πρόγνωση. Θαυμάστε χάρτη:

Το Λονδίνο όπως βλέπεται είναι πράσινο. Η πρόγνωση μιλάει για χιόνι και -2°C. Φανταστείτε τι λέει η πρόγνωση για τη βόρεια Αγγλία ή τη Σκωτία...

Για όλα φταίνε τα ρεύματα του Ατλαντικού, να ξέρετε. Τώρα γιατί τα ζεστά πάνε βουρ στη νότια Ευρώπη και τα κρύα έχουν αγκαλιάσει το νησάκι μας, δεν ξέρω να σας πω.
Καλή πρωτοχρονιά!

Σας εύχομαι να περάσετε μια λαμπερή πρωτοχρονιά με τους φίλους σας και τις οικογένειές σας.

Το 2010 ας φέρει μαζί του υγεία και ευημερία για όλους μας!

Χρόνια πολλά στη φίλη μου την Μπέττυ που γιορτάζει σήμερα, στον Βασίλη που έχει γενέθλια, και σε όλους όσους γιορτάζουν αύριο!

Α, και κάτι άλλο: τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες που μας έστειλαν από την Ελλάδα δεν έχουν φτάσει ακόμα, γι' αυτό φάτε κανένα παραπάνω για μας. Εμείς θα βολευτούμε με μπαγιάτικα mince pies.
Καλά Χριστούγεννα!

Σας στέλνω πολλές ευχές για καλά χριστούγεννα και καλές γιορτές! Να περάσετε όμορφα με τους φίλους σας και τις οικογένειές σας. Να φάτε, να πιείτε (δεν είναι καιρός για δίαιτες τώρα), να βγείτε βόλτες, να βρείτε χρόνο για τους ανθρώπους που αγαπάτε και πάνω απ' όλα να χαμογελάστε πολύ!

Η φωτογραφία που συνοδεύει την ανάρτηση αυτή είναι σκαναρισμένη καρτ ποστάλ. Δείχνει τη φάτνη που στείνει κάθε χρόνο ο δήμαρχος του Λονδίνου στην κεντρική πλατεία της πόλης. Σημειώνω εδώ ότι η φάτνη και το δέντρο είναι τα μόνο στολίδια που βάζει ο δήμος. Τα υπόλοιπα τα έχουν αναλάβει οι κατά τόπο εμπορικοί σύλλογοι.

Η φάτνη μας όπως βλέπετε έχει μια νότα διαφορικότητας. Την έχει σχεδιάσει ο γιαπωνέζος γλύπτης Tomoaki Suzuki που σήμα κατατεθέν του είναι οι ξυλόγλυπτες φιγούρες. Αντικατέστησε μια πιο παραδοσιακή φάτνη που καταστράφηκε το 2003 κατά τη διάρκεια των μεθυσμένων πανηγυρισμών για την κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλου στο rugby από την εθνική ομάδα της Αγγλίας. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε σε αυτή την παλιότερη ανάρτηση.

Page 1 of 7 | roadartist

Εργασία