Το πρόγραμμα περιήγησης που διαθέτετε δεν υποστηρίζει ενσωματωμένα πλαίσια ή αυτήν τη στιγμή είναι ρυθμισμένο έτσι ώστε να μην εμφανίζει ενσωματωμένα πλαίσια.
Κάντε μας αρχική σελίδα
Προσθήκη στ'αγαπημένα
Στείλτε αυτή τη σελίδα
...ή στραβός ειν’ ο γιαλός ή στραβές οι τουλούμπες
Και μετά θα λεει... "Φετος δουλεψα πολύ με τον εαυτο μου, καθησα, σκεφτηκα, εκανα μια εσωτερική αναζήτηση: σχετικά με μένα. Εμαθα ποιος είμαι. Κατάλαβα πως είμαι ο,τι καλύτερο μου έχει συμβεί"
Αν δεν εχει ονομάσει δισκο με αυτόν τον τίτλο, τότε θα πρεπει να το κάνει πριν το σκεφτει καποιος αλλος
Μην χάσετε το ημερολόγιο τοίχου με τις πιο σέξυ γαστρεντερίτιδες του 2010
Μωρό μου, κοίτα με και πες μου τι βλέπεις. Δεν έχεις δει τίποτα ακόμη. Δωσ’μου λίγο χρόνο και θα σε κάνω να ξεχάσεις όλα τ’αλλα. Εχω κι αλλα να δώσω κι εσυ μπορεις να τα λευτερώσεις. Μπορώ να πιάσω το φεγγάρι με τα χέρια μου, δεν με ξέρεις εμένανε? Θυμήσου τ’ονομά μου. Φήμη! Θα ζήσω για πάντα, θα μάθω να πετάω, ψηλά! Θα ζησω για πάντα. Φήμη! Θυμήσου, θυμήσου, θυμήσου, θυμησου, θυμήσου. Μωρό μου, κράτα με σφιχτά, γιατι εσυ το κάνεις σωστά. Μπορείς να με στειλεις ισια πάνω στην κορυφή. Δωσ’μου αγαπη και παρε ό,τι έχω να δώσω. Μωρό μου θα’μαι σκληρή, το πολύ δεν είναι αρκετό, θα σφιξω την καρδιά σου μεχρι να σπάσει, ωωω έχω ο,τι χρειάζεται! Φήμη! Θα ζήσω για πάντα, θα μάθω να πετάω, ψηλά! Το νιώθω να’ρχεται. Οι άνθρωποι θα με βλέπουν και θα κλαίνε. Φήμη! Θα καταφέρω να πάω στον Παράδεισο, να φωτίσω τον ουρανό σαν φλόγα. Φήμη! Θα ζήσω για πάντα, μωρό μου θυμήσου τ’ονομα μου. Θυμήσου, θυμήσου, θυμήσου, θυμησου, θυμήσου, θυμήσου, θυμήσου, θυμησου, θυμήσου
One man’s problem is another man’s kinky fantasy
Μπορειτε να ανταλλάξετε στοιχεια εσεις οι δύο?
Μην του μιλάτε του παιδιού
αφήστε το να …
με τα καυτά του …
τον …ο του να κάψει
Χοιρινό φιλετάκι
Φρούτα εποχής
Ναι, μπορειτε να φτιάξετε κάμερα κράνους που να βλέπει μέσα από καπνό και από τοίχους? Βρηκατε τον πρώτο σας πελάτη (245)
Μεταξύτονε?
Κι αυτές μεταξύτονε?? Αχ Παναγιά μου Μπαλουκλιώτισσα
Την επόμενη φορά που θα είναι απόγευμα σκέψου όπου κι αν είσαι θα βρίσκεσαι απλά στην άκρη μιας μεγάλης σκιάς που ταξιδεύει.
Aspra ships ta dreams mou, aspra ships ta dreams mou
Είναι και ένα ακομα με το λαγό και το λιοντάρι…
Η νεα σειρά που θα σας καθηλώσει
Κι αυτος, σκεφτείτε, κυκλοφορεί ανάμεσα μας…
Κι εσείς τι του είπατε? Δεν ξέρω, θα δω, θα ψαξω και στο ίντερνετ και μετά θα σου απαντησω?
Κρύφτηκαν οι άντρες
πίσω από τις μάντρες
για να κάνουν μάτι
Η σπουδάζουσα αστυνομική νεολαία ψάχνει να βρει τα sos
Το θύμα βρέθηκε νεκρό μέσα στο διαμέρισμα του στον Κολωνό. Η αστυνομία εξετάζει την περίπτωση ξεκαθαρίσματος του λαιμού. Οι γειτονες λένε ότι ήταν πολύ ήσυχος αν και τελευταία άκουγαν συχνά άγνωστους βήχες.
Η μπουργκα, με τρυπες στα κατάλληλα σημεία, αναλογα με τα “επαγγελματικά” προσόντα. Γαμώ την ισότητα μας
Το χέσιμο είναι ένα και είναι ελληνικό. Κανενα δεν είναι σαν το δικό μας, το τιμημένο. Είναι το μόνο που μπορει να σχηματίσει τον Παρθενώνα και την Αφροδίτη της Μήλου, κανενός αλλου λαού δεν είναι σαν το δικο μας!
Στο ξεκίνημα του 20ου αιώνα, το Ντιτρόιτ αναπτύχθηκε ραγδαία, χαρη στην αυτοκινητοβιομηχανία.Ως τη δεκαετία του 50 ο πληθυσμός του έφτασε σχεδόν στα 2 εκατομμύρια. Εκείνη την εποχή το Ντιτρόιτ ήταν η 4η πιο σημαντική πόλη στις ΗΠΑ.Υπήρξε το εκθαμβωτικό σύμβολο πόλης του 'Αμερικάνικου Ονείρου' με τους μνημειώδεις ουρανοξύστες και τις κομψές γειτονιές.Οι αυξανόμενες διακρίσεις και η αποβιομηχανοποιηση της πόλης οδήγησε σε βίαιες εξεγέρσεις το 1967. Η μεσαία τάξη των λευκών αμερικάνων έφυγε απο την πολη του Ντιτροιτ και τα προάστια επεκτάθηκαν. Οι επιχειρήσεις και τα μεγάλα εργοστάσια άρχισαν να κλείνουν ή να μετακομίζουν σε άλλες πόλεις με φθηνότερα εργατικά χέρια.Σιγα-σιγά τα πανύψηλα κτίρια του κέντρου άρχισαν να αδειάζουν. Σήμερα η "πόλη των μηχανών" έχει το μισό πληθυσμό απο αυτόν που είχε τη δεκαετία του 50. Τα εντυπωσιακά κτίρια που έχουν ερειπωθεί και ρημάζουν είναι όπως οι πυραμίδες της Αιγυπτου, το Κολοσσαιο της Ρωμης και η Ακρόπολη, τα απομεινάρια της παροδου ενος μεγαλου πολιτισμου
Χθες το βράδυ, καθώς έμπαινα στην πολυκατοικία μαζί με το ποδήλατο, τρύπωσε και ενας σκύλος. Ήταν ίδιος ο Λόλεκ ο μακαρίτης, μεγάλος, μαυρος μπουνταλάς με λίγο άσπρο στο λαιμό. Απο αυτους τους σκύλους που τρομάζουν τον κόσμο μόνο απο το χρώμα τους, λες και το μαύρο αποτελεί αυτούσιο κίνδυνο.
Με είδε καθώς πήγε να στρίψει από τη γωνία, εκανε αναστροφή, ήρθε κοντά μου, μύρισε το σακίδιο μου (ειχα δυο καλαμακια χοιρινά μέσα) και τσουπ! μπηκε στον προθάλαμο. Βρε, ξου-ξου, του έλεγα καθώς προσπαθούσα να βάλω το ποδήλατο μέσα, με την πόρτα να πέφτει κατά πάνω μου. Τίποτα αυτός. Ανέβηκε τα πρώτα σκαλιά και στρογγυλοκάθησε κοντά στο ασανσέρ. Καλά, κάτσε να ανεβάσω το ποδηλατο και θα σου πω εγω, σκέφτηκα.
Πήρα το ποδήλατο στα χέρια για να το ανεβάσω στον 1ο όροφο. Παράλληλα είχα το νου μου μην και με ακολουθήσει ο σκύλος και έρθει μούρη με μούρη με τη γάτα μου και έχουμε την μάχη των Γαυγαμήλων.
Δεν με ακολούθησε ευτυχώς και μπήκα μέσα. Η γάτα έκανε τα μιου-μιου του καλωσορίσματος της, την αγνοώ, αφήνω το ποδήλατο, ανοίγω την τσάντα, βγάζω έξω ένα καλαμάκι και κατεβαίνω με λιγο κρεας για να βγαλω το σκύλο εξω. Άνοιξα την πόρτα της πολυκατοικίας, βγηκα έξω και εκανα διάφορες γελοιες χειρονομίες και ψιτ-ψιτ-ψιτ (η δυναμη της συνήθειας βλέπετε). Αυτος καθόταν και με κοιταζε με ένα βλεμμα ότι δήθεν δεν καταλαβαίνει.
Δεν σας καταλαβαίνω καλή κυρία… Θελετε κατι να μου πειτε?
(μεταφραση: Σιγά μην το κουνήσω τωρα που βρηκα ζεστη καβάτζα. Κανε παντομίμα εσυ, θα ψυχαγωγούμαι κι ολας.)
Κόβω ένα κομματάκι κρέας και του το δίνω για να του ανοίξει η όρεξη. Το τρώει. Άρχοντας. Επιστρέφω στην εξώπορτα. Χειρονομίες, πόδια-χέρια. Ψιτ-ψιτ. Μουτς-μουτς.
-Παιζουμε τελικά παντομίμα, καλη κυρία? Τρεις λέξεις... ειναι ταινία? Μηπως ειναι ο Ανδαλουσιανός σκυλος? αναρωτήθηκε αραχτός
Όταν ο σκυλος αρνειται να φαει καλαμάκι, ξερεις ότι δεν του αλλάζεις γνώμη, εχει κερδίσει την μάχη. Εμπαινε κρυο από την εξώπορτα. Τον κοίταξα. Ηταν μια αληθινά χειμωνιάτικη βραδιά. Χθες ηταν η πρωτη φορά που σκέφτηκα σοβαρά ότι πρέπει να πάρω χειμωνιάτικα γαντια για το ποδήλατο. Αυτά τα κομμένα δεν κάνουν τιποτα αμα πιάσει κρύο. Λίγο λοιπον που έμοιαζε του Λολεκ, λίγο το κρύο, τον λυπήθηκα...
-Μεινε εδώ, να δουμε τι θα καταλαβεις! Του ειπα και τον τάισα το υπόλοιπο κρέας
Μνιάμ... κέρδισα, τον βρήκα τον τίτλο, σκεφτηκε αυτος
Ανέβηκα πάνω και έλπιζα να μην γινει κανενα σκηνικο και παθει καμια γρια έμφραγμα εξαιτίας του.
Δεν ακούστηκε κιχ ολη νυχτα. Όταν έφυγα δεν ηταν κάτω και ετσι δεν εμαθα τι απέγινε...
Αν πρόκειται για αναζήτηση αποκριάτικης στολής, μιλάμε για έναν χρήστη χωρίς ίχνος φαντασίας μα ούτε και λογικής
Αν οι νεράιδες ήταν ροκ, θα είχαν για ιέρεια την Shara Worden.
Portishead - Chase The Tear from Mintonfilm on Vimeo.
Κατάρα στην ελληνίδα νοικοκυρά
Για όλα φταίει η ελληνίδα νοικοκυρά. Που είναι οι εποχές που δεν έμενε νεράντζι πάνω στα δέντρα γιατί τα κάνανε όλα γλυκό του κουταλιού? Τώρα βλέπεις τα δέντρα γεμάτα και βρίσκει την ευκαιρία η γενιά του playstation να κυνηγάει τους μπάτσους. (>>>)
Παράλληλα η ελληνίδα νοικοκυρά περνάει ανάμεσα από τις συμπλοκές χωρίς να δώσει σημασία στα ΜΑΤ και στους matchbox ήρωες με τα εσπεριδοειδή και τους ευνουχίζει όλους μαζί με αυτο το πέρασμα της (1:06)
Οι απόγονοι της σοσιαλιστικής επανάστασης
Εγω δεν εχω καταλάβει γιατί εχει γινει ιστορία με τα παιδιά του Νιώτη. Το ότι τα συνέλαβαν, περισσότερο του φτιάχνει το όνομα παρά του το χαλάει. Δεν είναι του βουλευτής του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ?
Ο Καρατζαφέρης γραφει τη δική του ιστορία.
Αθηνα. Ταραχές. Ενας κατατρεγμένος ζητάς τρέχει να ξεφύγει (από τα φαντάσματα των ενοχών του ίσως γιατί κανεις άλλος δεν τον κυνηγα). Ενας άτιμος διαδηλωτής, αντι να κάνει ένα βημα πίσω, στέκεται ακίνητος, και η βαριά μηχανή τον χτυπάει με καμια 50χλμ και τον εκσφενδονίζει. Η δολιότητα του δήθεν θύματος, είναι ολοφάνερη! Γιατι δεν εκανε ένα βημα πίσω? Ηθελε μηπως να αμαυρώσει το όνομα της αστυνομίας? (>>>)
Η φωτογραφία της ημέρας ( κερδίζει το 1ο βραβείο φωτο-σεν νικολα)
Δυστυχώς δεν ξερουμε τον καλλιτέχνη ετσι ώστε να αποδώσουμε τα credits.
Βλεπουμε σε αυτό το μοναδικής σύνθεσης σύμπλεγμα, σε πρώτο πλάνο, τον κρανοφόρο αστυνομικό να δείχνει την πυγμή του με το επιμηκές όργανο δαρσίματος, φαλλικού συμβολισμου, που πραγματώνει συμβολικά το ωμ του κάθε μπάτσου, γνωστό στην καθομιλουμένη ως: «θα σας γαμήσω».
Το θύμα της συμβολικής πράξης του μπάτσου, τεντωμένο ως τόξο προσπαθεί να ξεφύγει. Λεπτομέρεια η «ζώνη αγνότητας» του οπαδού του Παναθηναϊκου.
Λιγο δεξιότερα του πρώτου μπάτσου, σε μια ακόμα πιο δυναμική στάση, παρατηρούμε την αγωνία ενός δευτερου κρανοφορεμένου δελτά, που του χει πέσει η νεφραμιά του γιατι προσπαθει να στηριξει το παπί του.
Στο κέντρο της εικόνας, αλλα στο βάθος διαδραματίζεται ένα άλλο δράμα. Ενας εξωγήινος, δίνει οδηγίες σε έναν ζητά για το πώς θα κάνει power yoga. Δίπλα του βρίσκονται ξαπλωμένες δυο ογκώδεις μηχανές. Ενας ζητάς κρατά την δική του από το τιμόνι, αλλα πού να τα σηκώσει τέτοια κιλά. Παράλληλα με όλες αυτές τις δυναμικές σκηνές βλέπουμε ένα πλήθος να κινείται στο χώρο, πανηγυρίζοντας, κουνώντας τις σημαίες τους.
Youtube βιντεάκι από μηχανή τρένου, φυση υπέροχη, λουλουδάκια, πεταλουδίτσες, εσυ θυμάμαι μου κράταγες το χέρι, κι εγω σου κραταγα το
Home
Sitemap
Επικοινωνία
Υποστήριξη
Οροι χρήσης
Εργασία
Διαφημιστείτε
Πρoσθήκη Web Site
Copyright 1995 - 2005. FoxReady internet services. All rights reserved.
